به مناسبت سفر مقام عظمای ولایت به قم

 

 

مناظره امام رضا (ع)

هرکدام از امامان معصوم در زمانه خاص و معاصر با خليفه يا خلفاي خاصي زندگي مي کرده اند. اين امر شرايط هر امام(ع) براي هدايت مردم را متفاوت مي کرد. همان طور که مي دانيد امام رضا(ع) در زمان خليفه زيرکي همچون مامون عباسي مي زيستند. مامون، آن حضرت را مجبور کرد که به مرو، محل حکومت وي هجرت کنند و ايشان را تحت فشار قرار داد که ولايتعهدي او را بپذيرند. شخص مامون، فردي عالم و دانش دوست بود. از طرف ديگر در زمان آن حضرت، فرقه هاي مختلف از اديان و آئين هاي مختلف، سئوالاتي از دستگاه خلافت داشتند که پاسخ در خوري به آنها داده نمي شد. باتوجه به اين مقدمات و دلايل ديگر، مامون، جلسات مناظره و مباحثه اي بين امام هشتم(ع) و علما و دانشمندان مذاهب و اديان مختلف برگزار مي کرد. مامون، شخصا به اين مناظرات علاقه مند بود و گاهي به عنوان عضو و يکي از مناظره کنندگان در اين مباحثات علمي شرکت مي کرد. در مورد دلايل برگزاري اين جلسات ديدگاه هاي مختلفي وجود دارد. علاوه بر علاقه مامون به علم و پاسخگويي به شبهات مطرح شده از سوي روساي اديان مختلف، سرگرم کردن مردم را نيز يکي از دلايل برگزاري اين جلسات دانسته اند. حاکم عباسي مي توانست با سرگرم کردن مردم به اين بحث ها، ذهن مردم را از عدم لياقت خود براي حکومت بر مسلمين منحرف مي کرد. مامون فکر مي کرد که احتمالا حضرت رضا(ع) نخواهد توانست بعضي از شبهات را پاسخ گويد و اين ناتواني باعث تنزل مقام علمي امام و تفوق و برتري مامون شود شايد مامون به علم خود مغرور شده بود که اين افکار را در سر مي پروراند. مباحثه مامون با چهل نفرعلماي حديث و کلام در مورد اثبات خلافت بلافصل حضرت امير(ع) مشهور است که خود به تنهايي همه آنها را محکوم و مجاب کرده دلايلشان را رد نموده است. (1) مامون از اين نکته مهم غافل بود که حضرت رضا (ع)، عالم آل محمد(ع) است و فرزند باب العلم اميرالمومنين علي(ع) که فرمود: ((سلوني قبل ان تفقدوني.)) انتظار شکست امام رضا(ع) در مناظرات علمي و اعتقادي، کاملا بيهوده بود و اين مطلب در جلسات مناظره بر مامون اثبات شد.

ادامه نوشته

ولادت حضرت معصومه سلام الله علیها

ازمجموعه فرمایشات حضرت آیت الله العظمی بهجت(قدس الله نفسه الزکیه):

 

پدر و مادرم به فدايش...!

حضرت معصومه ـ عليهاالسّلام ـ از قبيل امامزاده هاى مطلق نيست كه هنگام زيارت او زيارت نامه ى مطلق امام زادهها خوانده شود، بلكه زيارت مخصوص به خود دارد؛ زيرا در روايت است: مَنْ زارَها وَجَبَتْ لَهُ الْجَنَّةُ. (هر كس او را زيارت كند، بهشت بر او واجب مى گردد.)

خيلى كلمه ى بزرگى است ! نقل شده كه روزى حضرت امام موسى كاظم ـ عليه السّلام ـ در مدينه، در خانه تشريف نداشتند، شخصى آمد كه سؤالى از آن حضرت بنمايد، حضرت معصومه ـ عليهاالسّلام ـ كه در سنّ كودكى بودند و در خانه تشريف داشتند، مى فرمايند: آن حضرت تشريف ندارند، چه كار داريد؟ آن شخص عرض كرد: مسأله اى دارم، مى فرمايد، بنويس، مى نويسد، ايشان پاسخ آن را مى دهد، بعد كه حضرت امام كاظم ـ عليه السّلام ـ به خانه بر مى گردد، مادرش جريان را به آن حضرت عرض مى كند، حضرت مى فرمايد : بِأَبِى هِىَ وَ أُمِّى، حَكَمَتْ بِما حَكَمَ اللّه‏ُ!

(پدر و مادرم به فدايش، به آن چه خداوند حكم فرموده، حكم نموده است.)

 اينها افراد عادى نبوده اند، خدا میداند اين خاندان چه شخصيّتهايى بوده اند، اين همه كرامات براى ايشان ذكر كرده اند.

ادامه نوشته